Search
  • Kaz Verstraete

Tour du Monte Rosa: The route

Updated: Aug 26

Nu ik hier op deze mistige morgen wakker word aan de Barrage de Moiry, eindelijk de tijd genomen om een verslagje te typen over mijn Tour du Monte Rosa. In deze post bespreek ik de route zelf. In een volgende post zal ik wat dieper ingaan op het materiaal dat ik meenam, en mijn warming-up en recuperatie routine.


De Tour du Monte Rosa is een lange wandelroute van 174 km doorheen de Zwitserse en Italiaanse Alpen. In feite een grote lus rondom het Monte Rosa massief, waarin je omgeven bent door kleppers van bergen zoals de Weisshorn, Matterhorn, Alalinhorn, Lysskamm, Dufourspitze en ja, we kunnen zo nog even doorgaan. 174km met 11000 D+, met enkele bekende bergpassen zoals de Theodullpass, Colle Rothorn, Colle del Thurlo, en Colle Monte Moro.


Eindeloos klimmen, singletracks, hele verscheidene vegetatie, gletsjers, prachtige vergezichten, cabannes met raclette en de allerbeste bessentaart, en iets minder bekend en dus rustiger dan bijvoorbeeld de Tour du Mont Blanc of Haute Route: Kortom als je een zwak hebt voor de Alpen, dan zal je je hart hier kunnen ophalen.

De wandeling wordt normaal in 8 à 9 dagen voltooid. Gewoonlijk tegenklokwijs (Al is omgekeerd ook mogelijk) via volgende reisweg:

Grächen – Europahütte – Zermatt – Saint-Jaques – Gressoney La Trinité – Alagna – Macugnaga – Saas Fee – Grächen.

Omdat ik wel hou van een uitdaging, en bij gebrek aan wedstrijden dit jaar, besloot ik de tocht in 4 dagen te lopen, en volgde hiermee de stage race van de Ultra Tour du Monte Rosa (Grächen – Zermatt – Gressoney – Macugnaga – Grächen. Deze vindt normaal gezien plaats begin september, meer info: https://www.ultratourmonterosa.com/).

Werk je de tocht in 4 dagen af staat er je elke dag 40 a 47km te wachten, met ongeveer 3000 positieve hoogtemeters. Op papier te doen, al is de route vrij technisch. Het zijn dus lange dagen, en er blijft dus iets minder tijd over om stil te staan bij alle indrukken dan wanneer er gewandeld zou worden.

Kerk van Grächen met zicht op de Weisshorn

Dag 1: Grächen – Zermatt (40km – 2800 D+, relatief eenvoudig)

We starten de dag en tour vanuit Grächen. Een prachtig & levendig bergdorp, met subliem zicht op de Weisshorn. In principe zou je vanuit elk dorp de tocht kunnen aanvatten. Maar Grächen wordt algemeen als het startpunt aanzien. Het is ook praktisch: Veel overnachtingsmogelijkheden, relatief goedkoop parkeren, & in het algemeen goedkoper dan Saas-Fee en Zermatt. Om die redenen vatte ook ik de tocht hier aan.

De wandelweg van Grächen naar Zermatt is beter bekend als de Europaweg. In principe een lange singletrack die via de Europahütte en Täsch naar Zermatt slingert. In mijn ogen een goeie opwarmer. De absolute hoogte die wordt aangedaan is relatief laag (2800m) en dus ideaal met oog op acclimatiseren. De route is hier ook het minst technisch van alle etappes.

Daar de Europaweg vroeger integraal de bergflank volgde, is deze nu uit veiligheid wat aangepast. We dalen eerst terug af tot in de vallei, waarna we de eerste maal uit onze pijp mogen komen. De volgende 5km krijgen we 1300D+ in onze bak. Ja, daarna ben je echt degelijk gerodeerd. Eenmaal boven slingert het pad verder langs de bergflank richting Europahutte.


Als je de tocht opsplitst kun je er hiervoor kiezen te overnachten in de Europahütte. Een bekende, middelgrote hut, met groot terras waar het ideaal verpozen is. Van Grächen naar de Europahütte is ongeveer 16km met een 1400 positieve hoogtemeters.


Een goeie kilometer voorbij de Europahütte komen we al aan bij 1 van de highlights van deze tocht. De Charles Kuonen hangbrug. Deze is aangelegd in 2017, en is met zijn 497m een van de langste ter wereld.

In de Täshalphutte stop ik even voor een welverdiend stuk taart en koffie. Ik herinnerde me nog van 2 jaar geleden dat deze hier uitstekend was. Van Täschalp naar Zermatt is het daarna nog een goeie 10km. We passeerden inmiddels de Weisshorn, en nu deze achter ons ligt krijgen we voor de eerste maal vol zicht op de Matterhorn. Deze torent als een koning uit boven het mondaine stadje Zermatt.


Na een lekker bollend stuk singletrack gevolgd door een steile afdaling langs de skipistes en mountainbike tracks boven Zermatt voltooien we vlot de eerste dag.

Indien je besloot te overnachten in de Europahütte en van hieruit naar Zermatt te wandelen, wachten er vandaag ongeveer 20 vlotte kilometers, met 950 positieve hoogtemeters op je.

Dag 2: Zermatt – Gressoney (43km – 2900 D+, magnifieke maar meest technisch dag)

Na een deugddoende nacht in een zalig bed, en een stevig ontbijtbuffet, zetten we de dag vol goeie moed aan.

De steile afdaling juist voor Zermatt gisterenmiddag heeft de benen toch een tik uitgedeeld. Ik ken de route vanuit Zermatt nog tot aan de Theodullpass. De route klimt hier als het ware vanuit uw voordeur in Zermatt (Op ongeveer 1700m) tot aan de Theodullpass (3300m). Een 16km met een sloridig 1700hms “recht in uw muile”.


Het is een stevig stukje klimmen tot aan de Theodüllpass, maar de panorma’s doen alles vergeten: Zermatt in het dal, de Matterhorn die van alle kanten aangezien wordt, een prachtig zicht op het Monte Rosa massief, ogen te kort.


Vooral het eerste stuk, tot aan de Randegghütte, is steil. Hierna gaan we over de Theodullgletsjer, en vlakt de route wel wat af. In principe zou je hier Yaktrax kunnen meenemen om de gletsjer over te steken. Ik heb echter nooit het gevoel gehad deze nodig te hebben. Het pad volgt een skipiste, en deze wordt jaarrond onderhouden. Er wordt op de Testa Grigria (Naast de Theodullpass) dan ook jaarrond geskied.


De vergezichten blijven verbazen bij het bereiken van de Theodullpass. We zijn nu in Cervinia, Italië, en onder ons ligt een maanlandschap bezaaid met oude sneeuw, en helderblauwe gletsjerpoelen.



Ik voel me echter plots iets minder fantastisch: Een beetje honger, een beetje dorst, een beetje last van de hoogte, een beetje pijn aan de quadriceps, al een eind onderweg en toch nog maar 15km op de teller. We houden het volgende checkpoint in ons hoofd (St Jaques), en hou het mantra “Traag maar gestaag” aan. De afdaling richting St Jaques is prachtig maar lang en enorm technisch. Vaart maken is voor mij geen optie.




De hut in Saint Jaques komt geen kilometer te vroeg. Mijn quadriceps beginnen intussen stevig te protesteren. Als de jongeman van de hut mij vraag of ik een pint wil, zeg ik eerst neen, maar bedenk me vrij snel. Verre van ideale sportvoeding, maar ik heb precies een verzetje nodig. Een frisse 33’er, smakelijke hartige pannekoek, Italiaanse espresso, en massage van de quadriceps later, zet ik weer aan.

Indien je de tocht opsplitst zou je hier kunnen overnachten in Saint Jacques. De volgende dag (dag 4) is dan kort, en er wacht slechts één pittige col tussen Saint-Jaques en Gressoney. Inmiddels heb je al 3 stevige dagen in de benen, en er staan er nog enkele te wachten. Dag 4 brengt dan wat rust en herstel.

Ik ken de vallei nog van splitboardavonturen, steek een muziekje in m’n oren, en heb precies vleugels. De kilo- en hoogtemeters passeren vlot. De laatste meters voor de Colle Rothorn zijn wederom enorm technisch (Bijna klimmen), en ook de afdaling is navenant. Na een lange dag bereiken we Gressoney. Bijna in de helft.

Colle Rothorn

Dag 3: Gressoney – Alagna – Macugnaga (47km, 3100 D+, langste dag, meeste gevreesde dag,..., beste dag).

Door benen die intussen al wat als beton aanvoelen, beginnen we de queen stage met een ietwat klein hartje. Het concept is vrij simpel vandaag. Van Gressoney naar Macugnaga via Alagna. Met 2 grote cols ertussen. 47km en 3100 D+.

De start vanuit Gressoney is wederom recht in uw bakkes. Steil, damn. Uiteindelijk vlakt het wat af, en volgen we het pad onder de skilift richting de Passo del Salati. Een gedeelte dat vrij vlot passeert, onze standaarden liggen sinds gisteren ook al wat hoger. Ondanks de zware benen klim ik vrij vlot. Maar na klimmen volgt uiteraard afdalen.

Passo del Salati


De afdaling naar Alagna vond ik de lastigste van allemaal. Een uitgesleten singletrack tussen de groene weilanden. Steil, en geen ruimte voor fouten of garantie “tegen dek” (Tested and approved).

Het landschap enkele kilometers boven Alagna

Het feit dat mijn quadriceps schreeuwen om toch de lift naar beneden te nemen deed er uiteraard ook geen goed aan. Kilometers aftellen tot Alagna. Inmiddels leren we de Alpen kennen zoals deze mij nog onbekend waren. Ik waan me precies in Nepal. De vele gletsjers zorgen voor een vruchtbare en diepgroene vallei, en dat biedt wederom prachtige panorama’s.

Ondanks dat ik de kilometers aftel, daal ik vrij vlot. Mijn quadriceps doen pijn, maar het wordt niet erger bedenk ik me. En als de pijn niet erger wordt, dan kun je deze gewoon negeren, niet?

Tijdens de laatste afdaling was mijn mindset verre van optimaal. De benen deden pijn, en ik ging ervan uit dat dit enkel maar erger ging worden. De anticipatie hierop deed de volgende kilometers onmogelijk ver lijken. Door objectiever naar mijn lichamelijke gevoelens te gaan kijken, herwinde ik mijn positieve mindset.

Alagna Valsesia is een prachtig bergdorp, diep verborgen in de Alpen. Een aanrader om hier te overnachten. De tred van Gressoney naar Alagna is ongeveer 20km met een 1500 positieve hoogtemeters (Dag 5). Een stevige dagtoch van 6 à 8 uur wandelen.

Ik besluit hier niet lang te stoppen. Een stuk pizza en koffie in mijn ton, en ik zet vol energie aan richting de Colle Del Thurlo. Deze col was voor mij het summum van de tocht. Vergis u niet, het is en blijft een eindeloze klim van weer om en bij de 1400hms. Maar het pad is aangenaam, en niet al te technisch. Ook de afdaling naar Macugnaga is vergelijkbaar met de klim, lang, maar beperkt qua techniciteit, en kan bijna volledig gelopen worden.

Het pad richting de Colle del Thurlo, na de vorige cols was dit precies de snelweg. Niet in België althans.

Bij het afdalen neem ik even de tijd om alles te absorberen, we staan nu onder de de Monte Rosa East face. Wat een zicht. Wat een dag. Ik pink een traantje weg. Waw.


Tijdens de afdaling naar Alagna voelde ik mij het slechtst van heel de tocht. Afstand nemen van je negatieve emoties, objectief de zaken bekijken, even rusten, en daarna het negatieve omzetten in eigenlijk het meest postieve moment van heel de tocht. Dit is waar dit alles voor mij toch ook een groot deel om gaat. Omgaan met een rollercoaster aan emoties. Solution oriented thinking. Het negatieve omzetten in positiviteit, en hier een massa kracht uithalen.

Colle del Thurlo

Na een lange dag bereiken we uiteindelijk Macugnaga. Tijd voor een volgend hoogtepuntje: een gellateria recht voor mijn hotel. Iets zoals de kat bij de melk zetten. Als ik een stevige coupe later mijn kamer betreed in hotel Signal volgt er nog een verrassing.

Heaven on earth.


Van Alagna naar Macugnaga is weer een stevige dagtocht (dag 6). Ongeveer 27km met 1600 positieve hoogtemeters (1500 naar de Colle del Thurlo, en dan nog een paar juist voor Macugnaga). Hotel Signal is echt een aanrader om te logeren in Macugnaga. Ideaal qua prijs kwaliteit (Half pension was 67 euro), het eten was top.

Dag 4: Macugnaga – Saas Fee- Grächen (43km, 2700hms)

Dag 4 en laatste dag. Ik krijg precies nu al heimwee. Op papier is dit de vlotste dag. Er moet nog één col overwonnen worden (Colle Monte Moro), waarna het pad, op kaart, gestaag afdaalt naar Saas-Fee. Eigenlijk is het al binnen, eens in mijn vingers knippen en ik ben er (Ahum…)

Ik vertrek met te weinig proviand en teveel zelfvertrouwen voor mijn laatste dag. Ik heb de beste benen van de hele tocht. Ik kijk tijdens het klimmen ettelijke malen over mijn schouder, om die majestueuze Monte Rosa East te bewoneren. Na een kleine 3 uur bereiken we de Colle

Monte Moro. Precies toch verder dan ik dacht…


De afdaling naar Saas Fee is eerst technisch, maar bolt daarna vrij vlot langs de oevers van de Mattmarksee. We krijgen hier ook de enige km’s asfalt van de tocht. 5 km voor Saas Fee krijg ik een hongerklop van jewelste. Aan vet-tempo aftellen naar een supermarkt.

Iedereen weet wat er gebeurt als je met een hongerklop een supermarkt binnengaat. Klopt, je koopt meer dan je maagje lief is. Ik neem de proef op de som, en besluit mijn middagmaal door te spoelen met Red Bull. Genoeg gelopen, vliegen nu.

De etappa Macugnaga naar Saas-Fee is wederom een hele tred (23,5km - 1700 positieve hoogtemeters). Saas-Fee is een bergdorp/ stadje met hetzelfde allure als Zermatt. Glamour en luxe in een adembenemende omgeving. Er zijn dus veel mogelijkheid tot shoppen en ontspannen. Met de Allalinhorn die nietsontziend over het stadje uittorend. Een aanrader om hier te stoppen en te genieten alvorens de laatste etappe aan te vatten.


Het duurde even tegen dat alle kcal geprocessed waren, maar daarna bolde het weer vrij vlot. Vliegen deed ik niet, maar niet erg, de Tour du Monte Rosa toont zich hier nog een allerlaaste keer van haar beste kant. Een singletrack dat de flank van de berg volgt: Op en af, soms steil en technisch, soms ietwat gevaarlijk, soms vlot bollend, maar zeker altijd blijvend verbazend. Zo heb ik de trails het allerliefst.

Zelf in deze laatste passage van de tocht blijft er 1 zekerheid: Je krijgt geen meter gratis. Op het moment dat je denkt, “nu gaat het vlot”, sta je het volgende moment stil. De magnifieke panorama’s wel steeds als return.

Ondanks dat ik niet wil dat de tocht nu al ten eind is, ruik ik de finish en vlieg ik de laatste kilometers. Ik kom aan in Grächen, geen finishboog, geen speaker, geen praatjes met concullega’s. Enkel een frisse halve liter, een lekkere hamburger met van die goeie Zwitsere Gruyère, en zoveel voldoening en energie uit wat we de afgelopen dagen hebben mogen meemaken. Dit was alles wat ik van een tocht verlang. Santé!

Bronnen:

http://www.tour-monte-rosa.ch/de/uebersicht.html

https://www.graechen.ch/Media/Attraktionen/Kirche-Graechen

https://www.touringclub.it/notizie-di-viaggio/come-affronta-lemergenza-un-piccolo-borgo-alpino-lesperienza-di-alagna-valsesia/immagine/3/alagna-valsesia-la-piazza-principale-foto-marta-ghelma

https://www.myswitzerland.com/en-se/destinations/saas-fee/

90 views

NEVER NOT MOVING

Johannes Schrantstraat 89

9000 Gent

www.nevernotmoving.be

info@nevernotmoving.be

Ondernemingsnummer 0737.424.088

BE24 3631 9447 5138

©2020 Nevernotmoving